Eind maart startte Crystal Clear samen met Plan Nederland het Women in Control Fund om geld in te zamelen voor microkredieten voor vrouwen in ontwikkelingslanden. Door het volgen van een van de vele inspirerende workshops kun je veel vrouwen een kans geven op een zelfstandig bestaan. 100% van het inschrijfgeld gaat namelijk naar het fonds! En de actie van Crystal Clear is tot nu toe een groot succes. Het opgehaalde bedrag is al meer dan 50.000 euro! Maar dat kan nog beter! Het is de laatste maand dat er vele leuke workshops op de agenda staan. Een proefduik Scuba? Sigaren leren rollen? Aan de slag met je eigen interieur? Weten hoe je ambachtelijke truffels maakt? Of hardlopen met Lornah Kiplagat? De kunst van het loslaten leren van topcoach Fiona Brouwer? Of thrillerschrijven met Elle van Rijn? Het kan allemaal voor een klein bedrag. Snel inschrijven betekent nog kans op een plekje én een nieuwe kans voor vrouwen in ontwikkelingslanden. 
Crystal Clear gelooft in de kracht van vrouwen. Alle vrouwen. Helaas zijn niet alle vrouwen op de wereld in staat om hun eigen koers te bepalen. Daarom hebben zij samen met Plan Nederland het Women in Control Fund opgericht. Dit fonds helpt vrouwen in ontwikkelingslanden een zelfstandig bestaan op te bouwen door het verstrekken van microkredieten. Binnenkort, op 22 maart, gaat de site van dit fonds live en de actie van start! MevrouwdeVries schrijft de content voor de site.
Crystal Clear is initiatiefnemer van dit project en doneert een deel van de opbrengst van de verkochte producten aan het Women in Control Fund. Crystal Clear geeft hierbij een minimale donatiegarantie van €100.000,-! Daarnaast is het doel zoveel mogelijk geld op te halen voor het fonds middels het organiseren van workshops. Het inschrijfgeld van deze workshops gaat voor 100% naar het Women in Control Fund Het thema van de actie is dan ook: Jij een inspirerende workshop. Zij een kans op een toekomst!
Verschillende inspirerende Nederlandse vrouwen geven van 30 maart tot eind juni 2010 workshops door het hele land waaruit hun kracht of passie blijkt. Zo geeft Hanna Verboom, woordvoerder van het Women in Control Fund een workshop schilderen. Daarnaast zijn er workshops zoals fotografie, yoga, styling en persoonlijke groei.
Klik op de afbeelding voor meer informatie of ga naar www.crystalclear.nl
Nog enkele weken en de uitreiking van de SpinAwards staat op de agenda. De inzendtermijn voor online campagnes, beste webdesigns en actiecampagnes is inmiddels gesloten. Aan één van de inzendingen heeft MevrouwdeVries meegewerkt: CrystalClear.nl De nieuwe site van het favoriete drankje van veel Nederlandse vrouwen is ingezonden voor beste concept en beste content. En, de content is geschreven door… je raadt het al: MevrouwdeVries. 
Klik op de afbeelding voor meer informatie! Of kijk op http://awards.rhinocreations.com/2009/spinawards/crystalclear/
Wie heeft ze niet? Die plekken waar je altijd nog eens naar toe wilt. Of waar je altijd naar wilt terugkeren en nooit genoeg van krijgt. Voor mij zijn dat veel plekken in Spanje, New York, Argentinië en Antarctica. Nu is er een site die alleen maar over droomplekken gaat. Volgens de maker, Corno van den Berg, is Droomplekken.nl is een speurtocht naar de mooiste plekken ter wereld. ‘Een tocht van iemand die graag met kennis reist en ter plekke zijn kennis wil vergroten. Waarbij hij veel soortgelijke reizigers tegen komt. De informatie op de site komt veelal uit eerste hand door een eigen bezoek, maar ook van talloze reizigers en toonaangevende websites’. Ik heb het ontstaan van de site van dichtbij meegemaakt , heb samen met Corno de School voor Journalistiek gedaan. Het resultaat mag er zijn. Direct bruikbare informatie, persoonlijke en toegankelijke content, veel en goed beeldmateriaal, andere-dan-standaard-tips en een handige webgids met leuke links. Droom alvast eens weg op www.droomplekken.nl
Sprookjes bestaan nog. Alina Nubé was een vrolijk dartelende jonge fee in het consumentenparadijs. Ze omringde zich met luxe crèmes en de nieuwste fashiontrends. Liet zich graag verleiden. Toch, helemaal happy was ze niet. Alles veranderde toen ze plotseling in het licht stond van een prins. ‘Prins Genoeg’, is mijn naam, zei hij met donkere stem. Die ontmoeting zette haar leven op z’n kop. De lange, aantrekkelijke en als bewuste consument geboren prins hield fee Alina een spiegel voor. Geluk zat niet in een glimmend Chanel-designpotje met aminozuren en vrije radicalen van 45 euro. Ze ging de gekte inzien waarin je als consument vaak wordt meegezogen. En ze leefden, heel bewust, nog lang en gelukkig.. (echt).
Het sprookje leidde tot ‘Domweg gelukkig in de Kalverstraat’ zoals in het vorige blogbericht beschreven. Een boek dat een verpletterende entree heeft gemaakt bij Nederlandse lezers en in de media. Een tweede druk staat op stapel. Wie het nog niet gelezen heeft, doen! Het is domweg goed. Bestel het boek snel via www.arevista.nl
Met 15,95 euro maar liefst een hele euro goedkoper dan in de boekhandel. Prijs inclusief verzendkosten en voor wie dat wenst: een persoonlijke boodschap van de fee, euh… schrijfster.
Het vullen van het lege vat noemt relatiecoach Fiona Brouwer het. Het lege gevoel dat door onvervulde verlangens gevuld wordt met lekker (veel en vaak) wijn drinken, veelvuldig uitgaan, maar ook met (extreem) winkelen. Volgens wetenschapper Paco Underhill die een aantal jaren geleden het boek ‘Why we buy; the Science of Shopping’ publiceerde is veelvuldig shoppen een van de manieren waarop je jezelf troost zodat je even het lege, onvervulde niet voelt. Je voelt je ook even goed, maar het is helaas van korte duur. Alina Nubé was een modelconsument. Jong, hip, onzeker en - met dank aan de vrouwenbladen waarvoor ze jarenlang werkte - een expert op het gebied van pillen, poeders, kleren, calorieën en crèmes.
Maar ineens werd de voortdurende stroom prikkels, keuzes en verleidingen waar een moderne consument aan blootstaat haar teveel. Ze ontdekte dat ze niet de enige was die leed aan deze paradoxale kwaal en besloot die te onderzoeken.
Waar komt onbedwingbare kooplust toch vandaan? Hoe komen slimme mensen zo goedgelovig? En: is het leven zonder geloof in illusies eigenlijk nog wel leuk?
Dit boek is haar persoonlijke en geestige verslag van dat onderzoek. Het voert de lezer via een verfrissende duik in haar kleren- en badkamerkast langs psychologen, biologen, reclamemakers en communicatiegoeroes tot in de diepste krochten van het consumentenparadijs.
Het boek is uitgegeven bij Paradigma, verschijnt half september en is te verkrijgen in de boekhandel voor 16,95 euro.
Antwoord op de vraag: ‘wie ben ik?’ kan heel goed gegeven worden door de mensen in je omgeving. 95 procent van wat anderen over je zeggen is waar. Althans, dat beweert relatiespecialist Fiona Brouwer. Zij richt zich op persoonlijkheidsontwikkeling voor individuen, paren, managers en topsporters. Daarbij staan relaties (in de breedste zin van het woord) centraal. En, Fiona kijkt niet zozeer naar je positieve eigenschappen maar juist naar de negatieve. Daar zitten de mogelijkheden tot ontwikkeling. ‘Ik ben een goede relatie’ is de titel van haar boek waarvoor MevrouwdeVries de redactie verzorgde. Lees meer op de gloednieuwe site!
Die vraag stel ik mijzelf regelmatig als ik me weer eens presenteer voor een mogelijke opdracht. En, in deze komkommertijd waarin in 5 minuten tijd honderden tekstschrijvers op dezelfde opdracht duiken (freelance.nl), is het antwoord op die vraag belangrijker dan ooit. Je moet je immers onderscheiden van de rest met het merk IK. Opdrachtgevers moeten graag met mij willen werken, niet met mijn buurman! Daarom heb ik me verdiept in ‘personal branding’. Daarbij kwam ik een artikel tegen van ‘droombaangoeroe’ Huub van Zwieten in het tijdschrift OneBizz: ‘Personal branding must voor zzp’ers’. Dit interessante artikel heb ik (vrij) vertaald naar het Engels voor alle ondernemende vrouwen waarmee ik samenwerk bij het Women’s Business Initiative in Den Haag. Lees hier.
Zaterdag 13 juni 2009, verliep de laatste vakantiedag van MevrouwdeVries als volgt:
10.30 uur Check-in voor vlucht KL1404 van Marseille naar Amsterdam.
11.30 uur Boarding, de vlucht vertrekt om 12.00 uur.
11.50 uur De bemanning van het vliegtuig staat buiten de kist en vertrekt.
12.15 uur Diverse auto’s en technische mensen krioelen om het vliegtuig voor een check.
12.20 uur Melding van een half uur vertraging. Iedereen maakt ‘grapjes’ over de hoogtemeters en probeert te bedenken wat er mis zou kunnen zijn. Uiteraard wordt dat niet gemeld.
12.40 uur Over 15 minuten wordt meer informatie bekend gemaakt, ondertussen probeert men passagiers met een ‘connecting flight’ over te boeken.
13.00 uur De beloofde extra informatie komt niet; de shift van de deskbemanning zit er op en men vertrekt.
13.10 uur Een nieuwe deskbemanning schuift aan achter de desk bij de gate, er wordt druk getelefoneerd en gesproken.
13.30 uur Nog geen informatie.
14.00 uur Er gaan geruchten dat het vliegtuig niet gaat vertrekken. Boze, verontruste en ongeduldige passagiers, maar de algemene mening is vooral: Safety First.
14.15 uur In onduidelijk Frans en Engels wordt een boodschap afgekondigd. Iedereen vraagt aan elkaar wat er nu precies gaat gebeuren.
14.30 uur Het is duidelijk; we moeten onze bagage ophalen en opnieuw inchecken bij een Air France vlucht naar Parijs Orly om van daaruit met een bus naar Parijs Charles de Gaulle te gaan en daar de KL-vlucht van waarschijnlijk 20.55 uur naar Amsterdam te nemen.
14.35 uur Opnieuw inchecken van alle bagage. We staan eerst in de verkeerde rij, het is onduidelijk dat slechts 1 balie voor passagiers met eindbestemming Amsterdam is. Na het inchecken - voorzien van lunchbonnen die na de bagagecheck niet meer geldig blijken en dus waardeloos - vliegtuig ingesneld.
15.00 uur Pff. We zitten in het Air France toestel richting Parijs Orly waar we tegen vieren arriveren. Kind gelukkig stil, trekt het nog steeds.
16.00 uur Bagage ophalen en richting bus. Helder van geest en een taxi genomen. Geen zin om te wachten op een bus waar je met alle bagage in moet, 1,5 uur lang.
17.15 uur Charles de Gaulle. Hup, alle bagage weer op de kar. Kind op de arm en rennen richting balie om misschien nog in te kunnen checken voor AF-vlucht van 18.35 uur.
17.40 uur Een behulpzame AF-medewerker zorgt ervoor dat we mee kunnen. Een melding dat er KL-passagiers gestrand zijn, kan hij nergens vinden. Met de originele papieren, kunnen we overboeken.
18.00 uur Nogmaals door de bagage-check. Riemen weer van de broeken, alles opnieuw in de bakjes, tassen opengemaakt i.v.m. kindervoeding en daarna als een speer richting het vliegtuig.
18.35 uur Vetrek richting Amsterdam, eindelijk. Tegen half acht ’s avonds zullen we landen. Als we maar landen, denk ik, ik vind inmiddels alles best…
18.45 uur Opzij kijkend ontwaren wij oud-minister Hans van den Broek in de Business Class, al krant lezend. Niet veel later wordt hij aangesproken door een AF-stewardess dat hij niet op de juiste plek zit. Hij moet een stoel naar achteren, uit de Business Class. Hij protesteert voorzichtig en zegt dat hij voor KLM Business Class heeft betaald. De AF-vrouw legt uit dat bij AF Business Class iets anders is dan bij KLM, zij kennen drie ‘rangen’ en hij behoort in de tweede ‘rang’ te zitten, net als wij. Er lijkt niets anders op te zitten dan aan het verzoek te voldoen. Net als de oud-minister heb ik ook nog nooit van dat systeem gehoord.
19.35 uur We landen op Schiphol, eindelijk. Zuchtend, niet veel energie meer, maar vooral blij.
We hebben een kijkje gekregen in hoe Air France en KLM samenwerken. Een van de NL passagiers die met ons meereisde gaf aan zelf voor KLM te werken en had iets dergelijks nog nooit meegemaakt. Iets wat in Frankrijk plaatsvindt, moet ook door AF worden opgelost, dan trekt KLM zijn handen er van af, ook al gaat het om een KLM-toestel, was de mening.
Voor wie nog met vakantie gaat: goede reis!!
Al maanden zoemde het rond in de glossy’s, op modeblogs, onder fashionistas en vooral recessionistas. Natalie Massanet van Net-a-porter.com, de A-webshop met luxe kledingmerken (1.8 miljoen bezoekers per maand), zou een online outletstore aan haar virtuele imperium toevoegen. De naam: the Outnet. Heel slim werd een buzz gecreëerd. Een pre-ontwerp van de site was al live. Geinteresseerden konden zich alvast inschrijven voor de nieuwsbrief met hun e-mailadres. Op die manier zou je direct weten wanneer je in de startblokken moest staan om realtime te shoppen. De site is sinds deze week echt live en zit net als de ‘echte’ net-a-porter.com uitgekiend goed in elkaar. Natuurlijk door de 200 luxe kledingmerken waarmee iedere vrouw haar kast wel wil vullen waaraan kortinglabels hangen van 40 tot 80 procent. De simpele, aantrekkelijke vormgeving die een breed publiek aanspreekt, een eenvoudige navigatie. De uitgebreide informatie over de kledingstukken die je met een zoom-in tot in detail kunt bekijken. En, vooral de ‘Dress me’ pagina als een briljante vondst met rubrieken voor iedere gelegenheid: Chic Essentials, Working Wardrobe, Vacation en Social events zoals ‘meet the parents’ en ‘cocktail hour’ (erg USA). De kers op de taart is de positionering: It’s Chic-Onomics! Chic-onomics en recessionista (rebranding van de fashionista) zijn twee ‘nieuwe’ woorden in modejargon. The Outnet speelt daar handig op in en heeft Chic-Onomics geclaimd als trademark.
Ik ben om. Heb nog niets aangeschaft; je moet er snel bij zijn voor de normaal betaalbare kledingstukken (er staan nog steeds mini-jurkjes van meer dan 3000 euro op, dan geldt Chic-Onomics voor een andere categorie portemonnees) en ook niet alle maten zijn voorradig. Maar het is erg verleidelijk om af en toe stiekem te kijken welke designers ‘on sale’ zijn, je zou toch net dat ene blousje voor weinig kunnen aanschaffen… En het voelt dan toch een beetje als verantwoord en duurzaam shoppen; mooie kledingstukken die lang mee gaan (Investment buys zoals ze ook wel heten) tegen aantrekkelijke prijzen.
Het wachten is op de Flash sales. Een online klok telt af hoe lang je nog moet wachten tot die begeerlijke jurken eindelijk in een muisklik van jou kunnen zijn. Hebben! Dit is goede marketing. Dit is ondernemen, op het juiste moment (bewust of onbewust) in tijden van crisis. Nu hopen dat de economie niet nog meer verslechterd. Dan zouden de recessionistas die al zo moeten beknibbelen wel eens depressionistas kunnen worden, meldde de NY Times oktober vorig jaar. ‘But recessionista may not be the final incarnation of a style hound on the scent of designer discounts. In the event that the economy worsens, make way for the depressionista.’ www.theoutnet.com
